|
Maisha |
|
Reisbegeleiding N.W. Tanzania |
|
Maisha is een woord vanuit het Kiswahili, de taal die in Oost Afrika, naast de locale taal gesproken wordt. Het betekent: Leven |
|
Wilt u een reis gaan maken neem dan contact op met ons zodat wij u van alle benodigde informatie kunnen voorzien. Samen met u maken we een programma afhankelijk van uw wensen en budget. Hiervoor rekenen wij geen kosten maar vragen een bijdrage voor de stichting wakK. |
|
|
|
Zuster Johannes en de buurkinderen Adjire en Dativa in Mugana.
Sr. Johannes spreekt goed Engels en is onze gastvrouw in Mugana. |
|
Verslag van Bertus en Lyckeltje Brouwer hun reis naar Mugana in Tanzania.
Bertus Brouwer en Lyckeltje de Boer hebben een verslagje gemaakt van hun verblijf in Afrika van 17 december 2010 tot 1 januari 2011. Schiphol, het sneeuwt en het is glad. Het paspoort van Bertus is niet goed. Het moet nog ene half jaar geldig zijn en dat was niet het geval. Door de sneeuwval en ijsvorming bleef ons vliegtuig nog 5 uur wachten op Schiphol. Na 8 uur vliegen aankomst in Entebbe en verwelkomt door de taxichauffeur van het hotel met een bordje met onze namen erop . Het was inmiddels midden in de nacht, want het is 2 uur tijdverschil en 8 uur vliegen. De volgende morgen stond Mike al klaar met zijn taxi om ons naar Tanzania te brengen. ’s Middags om 4 uur werden we door Theresian sisters hartelijk verwelkomd in Mugana Guesthouse. Editha is de kok en zuster Johannes de gastvrouw. Beneden hebben we een eigen kamer met douche en toilet. Boven is een grote eetzaal en recreatie met prachtig uitzicht. Na een rustdag gaan we naar Bukoba met de Dalla Dalla, de lokale bus, samen met Zuster Johannes. Een busje, waar hier maar 8 personen in gaan kan in Tanzania makkelijk het 3-voudige aantal personen bevatten. Bukoba is een kleine stad met een grote markt, waar alles gewoon in de open lucht te koop ligt. Vlees en vis liggen zonder enige vorm van koeling in de zon. Na het winkelen neemt zuster Johannes ons mee naar andere kloosters van zusters in de buurt. We krijgen overal cadeautjes mee in de vorm van vers fruit en groente wat ze daar over hebben. Een vermoeiende rit in een heel oude taxi, maar dat schijnt normaal te zijn hier. We maken na enkele dagen kennis met Silvery onze gids. Met hem en Philemon maken we prachtige wandelingen door het heuvelachtige landschap. De volgende dag maken we kennis met de weduwvrouwen die door Jos en Lineke ondersteund worden. Ze wonen in armoedige lemen hutten samen met hun kinderen. Toch gaven ze ons een heerlijke ananas mee en een tros bananen. We gaan regelmatig naar het cafe. In de lokale pub een biertje halen is gezellig en relaxed. Je hoeft hier nergens bang voor te zijn. Het is 24 december en we gaan kerstinkopen doen met Silvery, naar de markt bij Mugana. Deze markt is een keer per week, meestal op vrijdag. Kooplui komen op de fiets naar de plek en in eenvoudige kraampjes verkopen ze hun waar. Eten en drinken, maar ook stoffen en kleding. ’s Avonds om 8 uur zijn we uitgenodigd voor de nachtmis. De dienst duurt wel 3 uur. De enorme kerk zit stampvol. Een belevenis die niet verveelde. Na de kerstmis nog weer eten bij de zusters, terwijl we al 2 keer warm gegeten hadden. Kerstmis vieren we samen met de zusters. Dansen ,trommels en eten. Zo gaat dat hier buiten in een tuinhuisje. Bertus danste wel met 8 nonnen tegelijk. Het eten is overvloedig. Bananenstampot vis , runderschenkel, rijst met wortelen. Daarna uitbuiken op de veranda van het gasthuis en kennis gemaakt met Kitoro, de vriend van Silvery. Hij werkt in Dar es Salaam, maar alle Afrikanen komen met kerstmis naar hun geboortedorp. De dagen na kerstmis maken we wandelingen door het sprookjesachtige landschap met Silvery en Kitoro. We bezoeken een alcoholstokerij in de heuvels. Een soort bananenlikeur wordt er gebrouwen. We eten sprinkhanen en drinken thee bij Kitoro thuis. We drinken als afscheid een biertje bij het café van Thomas. Onze tijd in Mugana zit erop. We hebben een onvergetelijke tijd gehad in een gewoon dorpje in de binnenlanden van Tanzania. We hebben mogen proeven van het leven hier, wat best wel moeilijk is. Vooral weduwvrouwen moeten van heel weinig geld zien rond te komen. Ze moeten hard werken om op de arme grond hun eigen eten te verbouwen. Er staat een geweldig gastenverblijf, waar de zorg door Editha perfect is. Het eten is goed en we hebben geen problemen gehad. De volgende dag gaan we met dezelfde taxi weer richting vliegveld. Dank Jos en Lineke voor de perfect geregelde reis. Bertus Brouwer en Lyckeltje de Boer |